‘Het was altijd ‘bitter-sweet’

Ze ziet er heel Hollands uit, toch heeft mevrouw Tempelman (89) iets van Indonesisch bloed. Ze lijkt op de Altona’s, de Hollandse tak van haar vader, zegt ze zelf. Ze heeft nooit lang op een plek gewoond: geboren in Indonesië, verhuisd naar Nederland, de Verenigde Staten en nu weer terug. Ze overleefde het Jappenkamp waar... Lees verder →

Ik ga weer schrijven!

Het is al weer meer dan een jaar geleden dat ik aan het laatste verhaal voor mijn boek schreef. Er is veel gebeurd: de boekpresentatie, lezingen, voorleessessies. Bijzonder leuke momenten om herinneringen levend te houden. Dit wil ik vooral ook blijven doen. Maar toch mis ik ook wat. En dat is het doen van interviews,... Lees verder →

Huilen, dat deed je ‘s nachts

In een rustige straat in een klein dorp in Gelderland woont Elisabeth (84) nog steeds zelfstandig in een twee-onder-een-kapwoning. De lange oprit naast het huis is niet meer nodig, autorijden doet ze sinds een jaar niet meer. Met pijn in haar hart heeft ze haar auto aan een van haar kinderen gegeven. Want ongelukken maken... Lees verder →

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑